تنها 4 ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا، احمد مسجدجامعی به دولت کوچ کرد. پیش از این، مسجدجامعی خود اعلام کرده بود که برخی از اعضای دولت و همچنین شخص رئیس جمهوری درخواستی را از وی مبنی بر قبول سمت ریاست کتابخانه ملی داشته اند.
خروج سرلیست اصلاح طلبان از شورای شهر تهران سوالات متعددی را به ذهن متبادر می کند که دلایل جدایی بدموقع مسجدجامعی از شورا چه هستند و چرا وی باید وارد فضای کاری دولتی شود که تنها چندماه به پایان کارش باقی مانده است. البته استعفای اعضای شورای شهر در آستانه انتخاباتی مانند مجلس یا ریاست جمهوری برای نامزدی در آن انتخابات امری مرسوم است که هراز گاهی اتفاق می افتد ولی با وجود آنکه اصلاح طلبان به شدت به دنبال کسب کرسی های بیشتری در شورای شهر پنجم تهران هستند تا بتوانند یکی از هم طیفی های خود را راهی ساختمان شهرداری در خیابان بهشت کنند، خروج مسجدجامعی از شورای شهر و ورود به دولت می تواند در برنامه انتخاباتی آینده آنها خلل هایی ایجاد کند. مسجد جامعی در شورای سوم نیز حضور داشت و در شورای چهارم برای یکسال یعنی سال 92 تا 93 توانسته بود ریاست آن را نیز به دست آورد. از این رو این عضو اصلاح طلب شورای، وزنه سنگینی در میان هم طیفی ها خود در شورا محسوب می شد.
این درحالیست که باید این نکته را در نظر گرفت که حضور مسجدجامعی در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران و به طور کلی در دولت یازدهم در طرح کلی بده و بستان های میان دولت و اصلاح طلبان قرار می گیرد ولی نباید از ارزش جایگاه سازمان اسناد و کتابخانه ملی و پتانسیل های موجود در آن نیز غافل شد. پتانسیلی که با حضور یک فرد خبره و کارکشته که در حوزه فرهنگی و سیاسی فعالیت داشته، می تواند برای منافع دولت و اصلاح طلبان مزایایی را بهمراه داشته باشد.
از ابتدای شکل گیری دولت یازدهم تا به امروز اصلاح طلبان از عدم توجه دولت به این طیف در برخی از حوزه ها و مناسب ناراضی اند و حتی فعالین سیاسی این حزب آن را به صورت علنی بیان کرده اند. محمدرضا تاجیک یکی از فعالین و تئوریسین های اصلاح طلب در این زمینه گفته است: "جریان اصلاحات«پطرس فداکار» آقای روحانی نیست که همه سرمایههای خود را برای حمایت از ایشان به میدان بیاورد، اما سهم اندکی از قدرت آینده کشور داشته باشد یا اینکه اصلا سهمی به آن تعلق نگیرد. قرار نیست جریان اصلاحات خود را خم کند تا آقای روحانی روی دوش آن قرار بگیرد و وارد پاستور شود و بعد دو طرف با هم خداحافظی کنند و ارتباط خود را قطع کنند. به همین دلیل چشمانداز همکاری جریان اصلاحات و آقای روحانی باید معطوف به آیندهای بهتر و لطیفتر برای جامعه باشد."
از این دست انتقادات در طول دوره اول روحانی زیاد است؛ هرچند دولت تدبیرو امید نیز در سهم دادن به اصلاح طلبان تا توانسته منافع آنها را تامین کرده ولی بازهم اصلاح طلبان نارضایتی خود را ابراز می کنند. حضور مسجدجامعی در راس یکی از مراکز مهم اسنادی می تواند در راستای امتیازدادن دولت به اصلاح طلبان قرار گیرد. نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری این گزینه را بسیار قوت می بخشد.
در کنار این باید به اهمیت سازمان اسناد و کتابخانه ملی نیز اشاره کرد. در سازمان اسناد، کلیه اوراق، مراسلات، دفاتر، پروندهها، عکس ها، نقشه ها، کلیشه ها، نمودارها، فیلم ها، نوارهای ضبط صوت و سایر اسنادی که در دستگاه دولت تهیه شده و یا به دستگاه دولت رسیدهاست و بطور مداوم در تصرف دولت بوده از لحاظ اداری، مالی، اقتصادی، قضایی، سیاسی، فرهنگی، علمی، فنی و تاریخی به تشخیص سازمان اسناد ملی ایران ارزش نگهداری داشته باشد؛ موجود اند. همچنین در کتابخانه ملی دهها هزار جلد کتاب و نسخ خطی مهم نگهداری می شود که دسترسی به آنها اطلاعات ذی قیمتی در اختیار روسای سازمان اسناد و کتابخانه ملی قرار می دهد.
حضور یک اصلاح طلب در راس یکی از مهمترین مراکز اسنادی کشور این فرصت را برای شروع و پیگیری پروژه های تاریخی، سیاسی و فرهنگی در راستای منافع حزبی فراهم می آورد که می توانند از طریق آن بر افکار عمومی در آستانه انتخابات یا در بزنگاه های سیاسی تاثیر بسزایی بگذارند.
بنابراین آنچه در کوچ مسجدجامعی از شورا به کتابخانه ملی به چشم می آید یک بازی دو سر برد برای اصلاح طلبان و دولت است. از یکسو دولت در ادامه امتیازدهی به اصلاح طلبان، یک مسند دیگر به یکی از شخصیت های اصلاح طلب اعطا کرده و از سوی دیگر اصلاح طلبان به اسناد و مدارک مهمی دسترسی خواهند داشت که می توانند به راحتی از آن بهره برداری سیاسی کنند.
منبع : تهران پرس
